Pierwsze spotkanie grupy oazowej

W dniu 20 września o godz. 18.00 odbyło się pierwsze, organizacyjne spotkanie osób chcących należeć do Ruchu Światło – Życie w naszej parafii. Na spotkanie przybyło 8 osób uczących się głównie w szkołach średnich. Zaczynamy więc działać, a przede wszystkim wzrastać w Chrystusie.

SONY DSCSpotkania Oazy ustaliliśmy, że będą się odbywać w każdy piątek o godz. 18.00. Zapraszamy! 

Diecezjalna Pielgrzymka Strażaków do Austrii i Włoch (9-17 czerwca 2014 r.)

Wydział Duszpasterski Kurii Płockiej z Diecezjalnym Duszpasterzem Strażaków organizuje Diecezjalną Pielgrzymkę Strażaków do Austrii i Włoch. W dniach 9-17 czerwca 2014 r. udany się autokarem do Sankt Florian (Austria) miejsca, w którym znajduje się grób św. Floriana, Wiednia, Asyżu, Rzymu, Monte Casino, San Govanni Rotondo, Lanciano, Manopello, Loreto, Padwy. Serdecznie zapraszamy księży kapelanów straży pożarnych, druhów Państwowych i Ochotniczych Straży Pożarnych z rodzinami do udziału w pielgrzymce. Zapisy do 28 marca 2014 r. pod nr tel. (0-24) 262-85-99. Czytaj dalej

Życiorys św. Stanisława Kostki – patrona dzieci i młodzieży

stanislaw kostkaŚw. Stanisław Kostka urodził się w grudniu 1550 r. w Rostkowie. Ochrzczony został w kościele parafialnym św. Wojciecha w Przasnyszu. Rodzice jego – Jan Kostka, kasztelan zakroczymski i Małgorzata z Kryskich, pochodząca z Drobina koło Płocka – byli bardzo religijni. Miał czworo rodzeństwa: trzech braci – Pawła, Wojciecha i Mikołaja oraz siostrę Annę. Bracia – Wojciech i Mikołaj zmarli w dzieciństwie.
Stanisław od najwcześniejszych lat życia wzrastał w religijnej atmosferze rodzinnego domu, o której tak pisze jego brat Paweł: „Rodzice postępowali z nami surowo i przyzwyczajali do modlitwy i uczciwości. Wszyscy nas upominali i brali udział w naszym wychowaniu, wszystkich czciliśmy, przez wszystkich byliśmy kochani”.
Do dwunastego roku życia Stanisław pobierał nauki w domu rodziców i u miejscowego kapelana. Następnie przez dwa lata razem z Pawłem kształcił się i wychowywał pod opieką młodego nauczyciela Jana Bilińskiego. W czternastym roku życia, w początkach lipca 1564 r., wyjeżdża z Pawłem i Janem Bilińskim na dalszą naukę do Wiednia.Zamieszkał w konwikcie, tzn. w internacie prowadzony przez Ojców Jezuitów. Były to czasy tzw. reformacji. Cesarz Maksymilian II skłaniał się do protestantyzmu. Po ośmiu miesiącach pobytu w Kolegium, gdy Ojcom Jezuitom zabrano internat, Stanisław musiał się przenieść do domu luteranina Kimberkera.
Początkowo nauka sprawiała Stanisławowi trudności. W drugim jednak roku należał do najlepszych uczniów, pod koniec zaś trzeciego roku prześcignął nawet najlepszych. Zawdzięczał to nie tylko nieprzeciętnym zdolnościom, ale bardziej jeszcze pracowitości, pilności i sumienności, o czym świadczą jego notatki.
Wśród kolegów wyróżniał się pobożnością, skromnością i umiarkowaniem. Miał nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Gorliwie służył do Mszy św., często pozostawał w kościele lub kaplicy na adorację. Odznaczał się też szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Stanisław, mając zamiar wstąpić do zakonu Jezuitów, usiłował prowadzić życie na wzór zakonny, co było powodem przykrości, jakie miał ze strony starszego brata Pawła.
W czasie pobytu w Wiedniu, w grudniu 1566 roku, Stanisław ciężko zachorował. Obawiano się o jego życie. Powrót do zdrowia zawdzięczał cudownej interwencji Matki Bożej. Opowiadał potem w nowicjacie w Rzymie, że ujrzał Maryję z Dzieciątkiem Jezus, które złożyła mu na wyciągnięte ręce. Otrzymał wtedy polecenie wstąpienia do Towarzystwa Jezusowego. Powstały jednak trudności nie do pokonania na miejscu. Ojciec nigdy nie zgodzi się, by jego syn został zakonnikiem.
Kiedy Stanisław przekonał się, że w Wiedniu nie może być przyjęty do zakonu, zdecydował się na czyn, wydawałoby się, szaleńczy. Dnia 10 sierpnia 1567 r., w niedzielę rano po Mszy św., ubrany w ubogie szaty, by nie zwracać na siebie uwagi, decyduje się na ucieczkę Zostawił list, w którym tłumaczy się przed Pawłem i Bilińskim dlaczego podjął taką decyzję oraz prosi o pożegnanie w jego imieniu rodziców. Paweł z Błlińskim zorganizowali pościg, Stanisława jednak nie rozpoznano, gdyż był przebrany w ubranie żebracze.
Stanisław udał się najpierw do Augsburga, a następnie do Dylingi, mając nadzieję, że może będzie przyjęty przez prowincjała Jezuitów w Niemczech, Ojca Piotra Kanizjusza. Zacny Ojciec Piotr Kanizjusz, późniejszy święty, przekonał się o wielkiej wartości Stanisława i dał mu radę: jeśli chcesz być zakonnikiem, idź do samego generała Ojców Jezuitów do Rzymu. Wystawił też Stanisławowi wspaniałą opinię, pisząc: ” Spodziewam się po nim rzeczy przedziwnych „.
Podczas długiej i bardzo uciążliwej podróży Stanisław napisał list do rodziców. Do Rzymu przybył 25 października 1567 r. i zapukał do furty klasztornej Ojców Jezuitów. Generał O. Franciszek Borgiasz, późniejszy święty, zadecydował o przyjęciu Stanisława do nowicjatu wbrew woli rodziców. Ceremonia przyjęcia odbyła się w trzy dni później, 28 października 1567 roku.
W nowicjacie, jak stwierdzili liczni świadkowie, był wzorem zakonnika. Najświętszą Maryję Pannę nazywał swoją Matką i Panią. Na miesiąc przed śmiercią Stanisław wyznał przyjaciołom, że nie opuszcza go przeczucie o bliskiej śmierci. W dniu św. Wawrzyńca, 10 sierpnia 1568 r. w rocznicę swej ucieczki z Wiednia, zachorował i po raz drugi ujawnił swe przeczucie bliskiej śmierci. Prosił Matkę Bożą, by Jej Wniebowzięcie mógł przeżywać w niebie. Stan jego zdrowia nagle się pogorszył, poprosił wiec o spowiedź, przyjął Komunię św i Sakrament Chorych. Osiemnastoletnie jego życie dobiegało końca. Odchodził z tego świata z całą świadomością. Z krzyżem i obrazkiem Matki Bożej w ręku dnia 15 sierpnia 1568 roku o godzinie trzeciej zasnął cicho i spokojnie. Kościół ogłosił go błogosławionym w roku 1605, a świętym w roku 1726.

Święto dziękczynienia za plony

SONY DSCPo zebraniu ostatnich kłosów zboża nadszedł czas na uroczyste święto plonów, obrzędowe zakończenie zbioru płodów ziemi. Dziękczynienie za zebrane plony, radość z owoców ciężkiej pracy, szacunek dla tradycji i chleba tworzą istotę tej prastarej uroczystości.

Na uroczystości dożynkowe przybyli zaproszeni goście, m.in.: Pani Wiesława Krawczyk ? Radna Sejmiku Województwa Mazowieckiego, Pan Zenon Szczepankowski ? Starosta Powiatu Przasnyskiego, Radni Powiatu Przasnyskiego, Radni Gminy Czernice Borowe, Sołtysi, Zastępy Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu Gminy oraz Rolnicy, którzy w swoją pracę wkładają wiele trudu, aby nam wszystkim nie zabrakło przysłowiowego chleba.

Uroczystość Święta Plonów rozpoczęła Msza święta w Kościele pw. Św. Jana Chrzciciela w Węgrze sprawowana przez Ks. Andrzeja Rutkowskiego. Po zakończonej Eucharystii, korowód dożynkowy przemaszerował na plac przy remizie Ochotniczej Straży Pożarnej w Węgrze, gdzie rozpoczęły się uroczyste obchody dożynkowe. Wójt Gminy Czernice Borowe w imieniu organizatorów przywitał zebranych i wygłosił krótkie przemówienie nawiązujące do tradycji dożynkowych. Następnie głos zabrała Pani Wiesława Krawczyk ? Radna Sejmiku Województwa Mazowieckiego, która w swojej wypowiedzi podkreśliła rangę i trud pracy rolników. Z kolei Pan Zenon Szczepankowski ? Starosta Powiatu Przasnyskiego nawiązał do sukcesów Gminy Czernice Borowe w pozyskiwaniu funduszy unijnych.

Następnie Starostowie tegorocznych dożynek ? Państwo Justyna i Zbigniew Pieńkosz przekazali na ręce Wójta Gminy Czernice Borowe chleb z tegorocznych zbiorów.

Jak co roku rozstrzygnięte zostały konkursy na najpiękniejszy wieniec dożynkowy i najaktywniejsze sołectwo w Gminie Czernice Borowe. Po konsultacjach, komisja główną nagrodę przyznała dla wieńca wykonanego przez mieszkańców wsi Węgra, kolejne miejsce zajęła miejscowość Nowe Pawłowo i Kijewice. Pozostałe wieńce dostały wyróżnienia, trafiły one do mieszkańców z miejscowości: Borkowo Falenta, Grójec, Obrąb, Zberoż, Olszewiec, Pierzchały oraz Czernice Borowe. Wyróżnienie dla najaktywniejszego sołectwa trafiło na ręce Sołtysa miejscowości Węgra, który w imieniu lokalnej społeczności odebrał nagrodę.

Po rozstrzygnięciu konkursu na najpiękniejszy wieniec dożynkowy komisja udała się na degustację potraw, w celu wyłonienia zwycięzców konkursu kulinarnego. Wszystkie potrawy i przygotowane ciasta były niebywale smakowite i dodatkowo estetycznie podane, w związku z tym komisja przyznała wyróżnienia wszystkim uczestnikom konkursu.

Po części oficjalnej nastąpiła część artystyczna, podczas której wystąpili uczniowie ze Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Węgrze oraz zespół chóralny osób starszych ?Nadzieja w nas?.

Kolejnym punktem obchodów dożynkowych były konkursy dla dzieci i dorosłych. Przedstawione fotografie wiernie odzwierciedlają wesoły nastrój panujący podczas zabaw. Nagrody w konkursach ufundowane zostały przez Ochotniczą Straż Pożarna w Węgrze oraz Stowarzyszenie Rozwoju Ziemi Czernickiej. Na zakończenie obchodów tegorocznych dożynek odbył się koncert zespołu cygańskiego ?Talizman? oraz zabawa ludowa.

(M)

Spotkanie Diecezjalnej Diakonii Jedności Ruchu Światło – Życie w Węgrze

SONY DSC

   W dniu 14 września 2013 roku na plebanii w Węgrze spotkała się Diecezjalna Diakonia Jedności Ruchu Światło – Życie. Diakonię powołaną przez ks. biskupa Piotra Liberę tworzy 20 osób (księży, małżeństw i młodzieży) zaangażowanych w dzieło zapoczątkowane przez Ks. Franciszka Blachnickiego.

?Celem diakonii jest budowanie jedności w Duchu Świętym. Jedność wyznacza cel wszelkiej diakonii Ruchu. Cel ten ?stawia? wszystkich w relacji diakonijnej, służebnej. Jeżeli wszyscy przyjmują postawę diakonii, służby w odniesieniu do planu Ojca, objawionego i realizowanego przez Syna wtedy może powstać jedność w Duchu?.

Ks. Franciszek Blachnicki

SONY DSC

Czytania na dziś

Maj 2020
P W Ś C P S N
« Mar    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031